In zijn dorp Oijen is Van Rooij beter bekend als Wimke. Voor de VDG voerde Wimke campagne met een reclameslogan voor zijn eigen bedrijf: “Altijd gezellig bij snackbar Wimke. Kom hier gezellig wat eten!” Het leverde Van Rooij, nummer 23 op de VDG-lijst, liefst 391 stemmen op. Dat was voldoende om op eigen kracht in de gemeenteraad te komen.

Drie vragen aan Wimke.

1. Wat vind je van de politiek?

Wim van Rooij: “Nou, het is een heel leuke ervaring. Maar ik geef eerlijk toe dat het wel even wennen is. In de fractie voer ik wel het woord, maar in de gemeenteraad heb ik dat nog niet gedaan. Dat heeft gewoon tijd nodig.”

“Ik moet er natuurlijk nog helemaal ingroeien en ik moet me nog behoorlijk inlezen. Alles met elkaar kost dat wel een jaar. Maar interessant is het zeker. Zo zijn we nu in de gemeente Oss bezig met de pachtprijzen van grond, want de tarieven zijn flink omhoog gegaan.”

2. Wat zijn jouw onderwerpen?

Wim: “Nou, eigen onderwerpen heb ik nog niet. Ik zit er vooral om op te komen voor de gewone man, dat is waarom ik gekozen ben. In de snackbar hoor ik natuurlijk best veel. Hoor ik een probleem dat met de politiek te maken heeft, dan sluis ik dat gewoon door. Zo heb ik al mensen kunnen helpen die heel lang moesten wachten op een vergunning voor een invaliden-parkeerplaats.”

3. Een goede combinatie met jouw snackbar?

Wim: “Nou dat gaat eigenlijk best goed. Als dat niet had gekund, had ik het natuurlijk ook allemaal niet gedaan. ’s Avonds ben ik altijd vrij, mijn snackbar gaat om acht uur dicht. Dan begint ook de maandelijkse raadsvergadering. Daar schuif ik dus een halfuurtje later aan.”

“Raadswerk kost veel tijd? Zeker, dat is zo. Maar ’s ochtends is het in de snackbar toch vaak rustig. Dan heb ik dus altijd wel wat uren om de stukken te lezen. Bovendien heb ik in de snackbar een collega waar ik het mee samen doe. Maar natuurlijk moet ik mijn tijd wel goed plannen."

"Er staat ook een maandelijkse vergoeding tegenover (in Oss bijna 2000 euro bruto) voor de tijd die het kost. Na afloop van elke raadsvergadering is er een drankje en bitterballen. Zeker, de overheid is wat stroperig, maar ook dat is een kwestie van wennen. Het bevalt me tot nu toe absoluut goed. Of ik gewoon de snackbar blijf doen? Zeker. Ik ben nu 63 en ga tot mijn zeventigste nog door. ”